• Cubs bereiken finale bowl-competitie!

    Zaterdag 2 april was – na later bleek – de op-1-na-belangrijkste wedstrijd voor de cubs dit seizoen. Men stond trots en ongeslagen bovenaan in poule 1 van de bowl competitie. Maar deze zaterdag stond de wedstrijd tegen nummer 2 Octopus op de agenda. De uitwedstrijd was dan wel gewonnen, maar het was wel de enige wedstrijd geweest met serieuze tegenstand. En bovendien een tegenstander met wie nog wat fysieke rekeningen te vereffenen waren. Bij winst van Gouda zou de voorsprong op Octopus in de laatste wedstrijd tegen Twente onoverbrugbaar zijn geworden. Bij verlies zou ook deze laatste wedstrijd gewonnen moeten worden.

    Bij aanvang van de wedstrijd moesten de vele moeders langs de kant (en achter de bar, bravo!) even slikken: Octopus heeft een aantal zeer grote spelers die bij de junioren niet zouden opvallen. En de Octopus dames deden voor hun mannelijke collega’s nauwelijks onder.

    De cubs begonnen ongewoon onzeker: de gebruikelijke felheid ontbrak en het leek wel of het begrip “support geven” uit de Goudse hoofden verdwenen was. Eigenlijk gingen alleen de scrums goed: deze werden bijna allemaal gewonnen. Al snel wist Octopus de eerste try te drukken. Gelukkig werd de (gemakkelijk ogende) conversie keihard gemist.

    Niet snel daarna was het Sam die met een mooie slalom de Udense defensie wist te verschalken. Dankzij de rake conversie van Pieter kwam Gouda op een 7-5 voorsprong. Maar, Gouda had het lek nog niet boven, en het was wederom Octopus die de volgende try scoorde: 7-10. Onze cubs begonnen langzamerhand door te krijgen dat er echt gewerkt moest worden – en dat leidde tot een maul-achtige situatie waarbij Timon over de Udense try-lijn werd geduwd. Gelukkig met bal zodat deze de 12-10 kon aantekenen. Dat was tevens de ruststand.

    In de rust gaf coach Brian een donderspeech over het gebrek aan felheid en support. Daarin gesteund door junioren trainer Remco. En deze preken leken te helpen. De cubs begonnen aanmerkelijk feller aan de 2e helft en er werd inderdaad veel beter support gegeven. Maar nog belangrijker was dat de lijn nu goed werd uitgespeeld. Dat leidde al snel tot de 17-10 door Wiebe. De druk van Gouda bleef toenemen, maar helaas ook de frustratie van Octopus die zich helaas uitte in zaken die niet altijd iets met rugby te maken hadden (haren trekken, late tackles, etc.). Onze spelers gedroegen zich uiteraard als engeltjes (toch, captain Julius?).

    Een moment van onoplettendheid werd helaas de Gouda cubs fataal want dankzij een snelle break wist Octopus een try en conversie te maken (17-17). Dat bleek overigens de laatste keer dat Octopus in de buurt van de Goudse tryline kwam. Onze cubs bleven het goede spel van de 2e helft voortzetten en de lijn keurig uitspelen. Dat leidde tot 2 try’s van wederom Wiebe en 1 conversie van Pieter. En zo kwam een terechte 29-17 eindstand op het bord. Dat leidde uiteraard tot grote vreugde van de spelers en de talrijk aanwezige ouders. En tot een wel heel erg snel vertrek van Octopus.

    Conclusie: de cubs zijn – met nog 1 wedstrijd te gaan – niet meer in te halen en plaatsen zich dus voor de finale van de bowl competitie in Amsterdam. En dat wordt dus de belangrijkste wedstrijd dit seizoen. Prettige bijkomstigheid: de Gouda spelers kwamen met niet meer dan een paar blauwe plekken en gekneusde haren van het veld. Dus: geen nieuwe blessures die het spelen van de finale in de weg staan.

    Al met al een prachtige middag met een bloedstollende en bij vlagen prachtige wedstrijd. Compliment aan referee Wiebe de Haan die een goed evenwicht vond tussen het laten doorlopen van de wedstrijd en het af fluiten als dat echt nodig was.

    Het laatste compliment is voor Floris, Olivier en Willow die als gevolg van blessures niet konden spelen maar toch hun team kwamen aanmoedigen. Klasse!

    HP