• Goudse rugbyers leggen de Academicals over de knie: 29-19

    Na de zure nederlaag tegen ‘het anderhalfde’ van RC Delft voor de vorstperiode stond afgelopen zondag de wedstrijd tegen de vermaarde Academicals op de rol. Deze, door velen gevreesde, formatie van Amsterdamse oud studenten zijn ware meesters in het losse werk en een rolling-maul wordt geregeld ingezet vanuit het eigen trygebied. Tel daar bij op de verbale kwaliteiten van Amsterdammers in het algemeen en studenten in het bijzonder en men begrijpt het al. Een botsing der culturen. Verbaal de strijd aangaan wordt (bij het steevast uitblijven van succes) bij veel Gouwenaars al snel omgezet in het fysieke aspect van een geschil, tot grote ontsteltenis van de huisartsen en advocaten in het zwart-rood-wit. Dat bleek in oktober al toen RFC Gouda na de heenwedstrijd met het stoom uit de oren, stampend, en zwaar ontdaan van het Grote Onrecht dat ons werd aangedaan van het veld stapte…terwijl de Amsterdammers gemoedelijk babbelend, zich van geen kwaad bewust met de ref bij de hand nemend de douche opzochten. De groen-blauwen kregen destijds het lek niet boven maar afgelopen zondag wel.

    De strategie van de dag werd er door gelegenheids-captain Marcel Matse nog even ingepeperd vlak voor de wedstrijd: “Tempo hoog houden en laat je niet de tent lokken”. En zo geschiedde. RFC Gouda speelde elke bal snel, zowaar in draf(-je) naar de line-outs en – ook best ongebruikelijk – 7 reserves. Scrums en line-outs werden redelijk doorstaan tegen de beresterke Amsterdammers maar zodra de bal van de ene fase naar de andere ging werd het verschil zichtbaar. De eerste try was van Bart R. Conversie werd gemaakt dus 7-0. Ondergetekende maakte zich nog even weergaloos populair door een bal niet te drukken omdat ‘ie dacht dat die een lijn verder moest zijn (bedankt Appo) maar dat mocht de pret niet drukken. De luid klagende Amsterdammers hadden het deze keer bijzonder moeilijk met de eigen gebreken en (daarom?) de ref en dat vonden de toekijkende Gouwenaars bijzonder grappig. Dat was vorige keer precies andersom. Wij blij dat het een bondsref was (Appo weer bedankt). Ik schat dat RFC Gouda tussen de 15 en 20 penalties kreeg op de helft van de gasten en na de zoveelste was de (van oorsprong) Australische ref het eindelijk zat: Penalty try. 14-0 dus. Kennelijk een beetje gerust lieten de Goudse heren even de teugeltjes los en toen bleek dat de Amsterdammers – uiteraard – wel raad wisten met deze houding. Tot verbazing van het ruim aanwezige en luid joelende publiek spurtte een hoofdstedelijke snaak zowaar helemaal om onze driekwartlijn heen en drukte het lederen kleinood in het daartoe bestemde vak: 14-7. Toch een paar harde woorden onder de palen waren kennelijk genoeg want weer ramde de Gouwenaars lustig los op de Amsterdamse stellingen en weer met succes. Na een ram naar voren van Michiel van de B., maakte Floris D. het een Amsterdammer erg moeilijk en een wat onduidelijke situatie werd de try toegekend. 19-7. De Amsterdammer dacht de bal (dood-)gedrukt te hebben maar de ref dacht daar anders over. Nou moet ik zeggen dat hij er echt wel als eerste was maar dat het ‘vermeend dooddrukken’ ook wel erg lui oogde. En ik kan het weten want ik was er – net als de ref overigens – vlak bij (waarvan akte!). Meteen na de aftrap was het echter alweer gedaan met de Goudse pret. Verreweg de fitste en stevigste Amsterdammers kreeg de bal vrijwel meteen na de aftrap en liep knetterhard rechtdoor. En dat wisten de Goudse heren even geen raad mee. 19-14. Rust.

    Na rust had ik bardienst dus heb ik niet veel meer gezien. Bart R en Jesper T scoorden nog voor de Gouwenaars en ik zag in een ooghoek dat er twee gele kaarten werden uitgereikt aan de kennelijk vermoeide Amsterdammers. De laatste try was voor de Amsterdammers: Eindstand 29-19.

    Als je de stand bekijkt lijkt het heel spannend maar eerlijk is eerlijk: RFC Gouda had 75% van het balbezit, zeker in de eerste helft. Dat er dan ‘slechts’ 5 keer gescoord wordt is een compliment aan de noest tackelende Noordhollanders en ook (een beetje?) aan de toch wel tikkeltje voorspelbare aanvallen van de gastheren. Nou ja, doet er niet toe, daar komen we volgende week waarschijnlijk helemaal niet aan toe als de loodzware uitwedstrijd tegen Tovaal op de rol staat.

    19 feb: DSRC thuis
    12 mrt Bekaro thuis
    19 mrt Ngein uit

    …en zet deze vast in je agenda: 22 april : Engelsen over de vloer. Ze hebben (serieus) al 3 x gemaild of we toch echt wel een ‘social side’ zijn. Hoogtepuntje en een trip-verhalen dag. Dus, Glorianen wees erbij Dat wordt echt leuk.

    Niels