• Goudse rugbyers verslikken zich bijna in Delftse Studenten: 20-15

    Een zeer volledige selectie Goudse rugbyers trad zondag jongstleden aan tegen de tweede XV van de het Delftse Studenten Rugby Corps. De grootte van de formatie was waarschijnlijk maatgevend want het zelfvertrouwen bij de Goudse gastheren was navenant. Wat kon er immers gebeuren met zo’n sterke scrum, een volledig fitte derde rij en meer dan een handvol reserves tegen de nummer 9 van de competitie?

    Dat zelfvertrouwen liep een stevige deuk op toen de studenten als rappe windhonden uit de startblokken schoten en met vliegensvlug rugby binnen een kwartier met 0-10 voor stonden. De cocktail van totale verwarring en ellende werd helemaal compleet toen bleek dat de jonge, op het oog, veel lichtere studenten ineens scrums gingen winnen. Het duurde eigenlijk nog best lang voordat de Goudse formatie het lek boven had, maar met ouderwets recht-toe-recht-aan rugby werden de studenten toch in de eerste helft al achteruit gezet, letterlijk en figuurlijk. Het spel werd feller, harder en bij vlagen ronduit onvriendelijk. En dan blijkt dat er, zoals wel vaker tegen studententeams, een ‘botsing der culturen’ waar te nemen valt. Verbaal leggen de Gouwenaars het uiteraard af tegen de corporale ingenieurs in spe, maar fysiek zijn het de studenten die niet op kunnen tegen de brute kracht der dakdekkers, (topzware) asbest-saneerders, ‘moonshine’ drankstokers en accountants (?). De kennelijk met een gebroken hand spelende Marcel M was uiteindelijk De Held die de ban brak en RFC Gouda op het scorebord zette. Kapitein Rob mocht even zijn zonden overdenken, dus mocht Michiel aanleggen voor de conversie maar die dwarrelde rakelings –maar wel aan de verkeerde kant – langs de paal. Nog voor rust maakte Jesper een juweel van een interceptie en ditmaal met conversie (van de weer toegelate) Kapitein Rob was de stand en het momentum weer in Goudsch voordeel: 12-10. Vermeldenswaardig hoogtepuntje was een try-saving tackle van debutant Luuk.

    In de tweede helft gooide RFC Gouda er een contingent wissels in en werden de pijntjes bij de studenten langzaam maar zeker een issue. En dan wordt het heel zwaar, zelfs als je een stevige wind mee hebt. RFC Gouda bleef spijkerhard rugbyen en daar was niet iedereen van gediend. Een verdacht grijnzende Gert Jaap kreeg een kaart voor iets wat niet mocht recht voor de neus van de ref. Het was zowiezo een bijzondere wedstrijd voor Gert Jaap want een kaart krijgen is al uniek, maar scoren doet deze nestor ook niet vaak. Met een hele slimme pick and go op de trylijn maakte hij er ineens 17-10 van. Hulde aan de studenten want ondanks de ondertussen zicht- en hoorbare kwetsuren bleven ze aanval na aanval op de Goudse stellingen loslaten, zelfs toen Rob er met een penalty kick (bestaat dat nog ? da’s lang geleden!) 20-10 van maakte. Een eindeloze reeks (hele) snelle penalties – of iets wat er op leek – leverde uiteindelijk nog een try op 20-15 voor de gasten. Maar ondanks dat RFC Gouda toen al een poosje met 14 man speelde omdat Kapitein Rob vroegtijdig de douches moest opzoeken, waren de noest strijdende studenten wel een beetje uitgeblust. RFC Gouda was ondertussen heer en meester in scrum en losse werk maar liet ook heel veel ballen vallen, soms bijzonder kolderiek (botsende volwassen kerels van boven de 100 kilo die dan als bowling pins omvallen blijft leuk om te zien).

    Opvallend hard gejuich na afloop gaf aan dat de Goudse heren bijzonder content waren met deze uit het vuur gesleepte overwinning, zelfs als de overwinning van te voren (onterecht bleek dus) al ingecalculeerd was. Volgende week, tegen Oemoemenoe (thuis) zal van onderschatting geen sprake zijn. De vaak heel fysiek spelende Zeeuwen hebben pas 1x verloren en zijn van oudsher niet echt een tegenstander waar RFC Gouda het makkelijk tegen heeft.

    We gaan het allemaal weer meemaken aan de Uiterwaardseweg.

    Niels