• Goudse rugbyers zorgen bijna voor een stunt tegen RC Utrecht: 17-34

    De heren van RFC Gouda hebben afgelopen zondag bijna voor een sensatie van jewelste gezorgd als er thuis van RC Utrecht gewonnen was. Maar het bleef helaas bijna…

    En wat een contrast met de week ervoor. Destijds, in Delft nog 24 man in de gelederen, vol vertrouwen op een goede afloop en beduusd, staart tussen de benen met een stevige nederlaag het veld afdruipen. Deze week slechts 18 (nog steeds voldoende overigens) met een opstelling die tijdens de warming-up nog 3x veranderd werd door wat misverstanden wie-er-nou-wel en wie-er-nou-niet zou zijn en het uitvallen van de (enige) Gloriaan Rene. Voor Goudse begrippen vreemd was het opeens verschijnen van de halve driekwartlijn bij de voorwaarsten. Jesper en Roy op de flanker posities, het pakte verrassend goed uit. Verder geen grappen over wat er (andersom) zou kunnen gebeuren als voorwaartsen ineens in een driekwartlijn zouden mogen opdraven (anders dan er per ongeluk en niet gepland nog staan van de scrum ervoor). Elk visueel ingesteld mens van gemiddelde intelligentie kan zich daar Laurel & Hardy achtige taferelen voor de geest halen. Een ‘scissor’ met een kloofbijl ziet er ook niet uit. Hoe dan ook, RC Utrecht trapt af en Gouda vol in de aanval. Op zich niet zo heel verrassend (de bal werd zowaar gevangen) maar wel als men zich realiseert dat die aanvalsgolf bijna 30 minuten doorging. In deze fase was RFC Gouda gewoon beter, feller en gevaarlijker dan de gasten die zo graag een klasse omhoog willen (en eigenlijk ook moeten). Floris D brak uiteindelijk door en via de conversie en later een penalty van Kapitein Rob stond RFC Gouda plots 10-0 voor. Wek een weelde. Dat was even wennen voor de op-een-na minst gepasseerde verdediging in onze klasse. Vlak voor rust, scoorden de Domstedelingen, op dat moment geheel tegen de verhoudingen in, een try waardoor de ruststand 10-5 was, in Gouds voordeel, dat nog wel.

    Het uitvallen van Auke I (dit was voorlopig helaas weer zijn laatste wedstrijd) en iets later Wouter H (“ten minutes of eternal fame”) was best een aderlating tegenover de 7 wissels die de Utrechters in de strijd gooiden. RC Utrecht gaf ineens echt gas en de wedstrijd werd daardoor heel spannend. Heldhaftig verdedigen met hier en daar tackels die met “zooo!” en “oef!” onthaald werden door het publiek hield RFC Gouda stand. Opvallend weer de goede tackles van nieuwelingen Daan, Luuk en Richard. Halverwege de tweede helft scoorden de (op het oog) zeer ervaren en stevige Utrechters dan toch eindelijk, tweemaal vlak achter elkaar, ook dat nog: 10-22. Grappig was dat een kneiter van een interceptie van Jesper T, RFC Gouda meteen weer terug in de wedstrijd was en nog slechts 5 punten achter stond. Maar pas in de laatste 10 minuten liepen de gasten enigszins uit. Waterdrager en Tandeloze Erik (een soort Sesamstraat-naam) moest nog even meedoen maar het was al gedaan. 17-34.

    RC Utrecht blij want er werd geen averij opgelopen en goed teruggevochten na een achterstand. RFC Gouda blij want dit was oprecht een van de betere wedstrijden dit seizoen. Na de onverwachte dikke nederlaag vorige week was dit zeer welkom.

    Na 9 speelronden is de Derde Klasse Zuidwest van rugbyend Nederland nu precies op de helft van de competitie. RFC Gouda: 3 gewonnen, 6 verloren, ergens onderin de middenmoot bivakkerend. Dat is eigenlijk iets te laag, maar angstig achterom kijken is nog te vroeg. Vooral de nederlagen tegen concurrenten Rotterdam (dat was geen echte 2e team), Delft (onnodig) en Sanctus (onverwacht sterke tegenstander) hebben een wat zure smaak. Laat dat nou net de drie tegenstanders zijn die nog naar Gouda moeten in de terugronde. Daar moet dus alleen voor het moraal al flink van gewonnen worden.

    Maar eerst gaan we darten aanstaande zaterdag (25 nov) ! Vanaf 19.00u inloop, 19.30u is het:

    “Let’s play darts !”

    Niels