• Hartverwarmende taferelen in Delftse toendra

    [zondag 14 december 2014]

    Omdat de ene helft van het rugbyveld bij de TU Delft nog stijf bevroren was, mochten de gelouwerde combinanten van HRC4/Gouda2  zich zondagochtend rond de klok van 11u al opwarmen in het slappe zonnetje aan de andere kant van het veld. Daar was de toplaag net ontdooid en werkten de 19 heren rustig de warming up af. Twee Dennissen, vier Glorianen (Gert-Jaap, Stokking,  Barend en debutant Milan) en twee zielepoten (Thijs en ondergetekende) die daarna nog naar Tilburg mochten bevolkten de Goudse phalanx. De spionnen en scouts hadden hun werk al goed gedaan en het ‘intelligence report’ van tegenstander Thor lag al klaar in de kleedkamer. Daar stond in dat de tweede selectie van de Delftse studenten dondergoden-brigade zou spelen als een standaard studententeam in de Derde & Vierde Klasse, dus met redelijke lichte maar fitte voorwaartsen en razendsnelle driekwarters. Alles relatief gezien natuurlijk. Het Strategisch Plan werd zodoende snel in elkaar gefietst: Veel rucks, veel mauls en dan maar hopen dat de vijandelijke wingers de bal niet zouden krijgen. Dat de studenten een geheim wapen zouden inzetten, dat stond natuurlijk niet in dat rapport en dat bleek ook een grote verrassing te zijn.

    De eerste 20 minuten waren de langzaam opwarmende Combinanten de betere partij. De schermutselingen vonden voornamelijk plaats in het territorium van de studenten en beide partijen bleken niet echt in staat hun azen uit te spelen waardoor het ongekend lang 0-0 bleef. De voorwaartsen van de Combinanten maakten wel terreinwinst maar bleven tot  twee, driemaal toe steken op centimeters van de try-lijn. De rappe driekwarters van het studenten volk werden niet in stelling gebracht omdat, vreemd genoeg, de bal simpelweg niet naar ze gegooid of geschopt werd. Aangezien de Combinanten over het algemeen beginnen met een vlotte achterstand (als bijzonder welkom alternatief voor een echte warming-up) werden de Combinanten ietwat overmoedig en werd steeds vaker afgedwaald van Het Plan. Stokking was tot tweemaal toe ineens betrokken bij een spurt langs de zijlijn en zelfs debutant Milan waagde zich tussen de driekwarters, op zoek naar licht studentenprooi. Een minuut of 10 voor de thee kreeg een veel te grote student, die tussen de driekwarters verdwaald was, pardoes de bal toegespeeld en viel, min of meer per ongeluk, met de voormalige varkensblaas over de try-lijn. De 5-0 bleef tot de rust staan. Noemenswaardig was verder nog die vrije duidelijke tackle van Gert-Jaap op een fly-half die dacht ergens een gaatje gezien te hebben. Dat gaatje was er niet en de ingenieur in spe kreeg pas weer lucht toen iedereen al lang en breed aan de tweede helft begonnen was.

    Bij de denkbeeldige thee werd nog eens benadrukt dat Het Plan toch uitgevoerd moest worden en gezien de wissels – de wind mee en de zon – hadden de Combinanten alle vertrouwen in een goede afloop (uiteraard). Vanaf de aftrap werd er besloten om rechtdoor te lopen en op zoek te gaan naar eindeloze series rucks en mauls om zo – met kort en hard rugby – de studenten het leven zuur te maken. Dat gaat al weken goed bij de ervaren Combinanten, zelfs tegen veel beter tegenstanders, dus waarom vandaag niet. Dat ‘waarom’, daar zijn we zelfs vandaag de dag nog niet achter. De hemel  boven Delft trok open en plots regende het penalties. De vlotte studenten waren er als de kippen bij om deze cadeautjes op te rapen terwijl de geroutineerde Combinanten zich veel meer bekommerden over de vraag hoe dat toch kon en de Grotere Zaken in het leven. Een beetje heer van stand kan zich natuurlijk niet op de grond storten en als een armoedzaaier over de toendra kruipen op zoek naar buitenkansjes van geen enkele noemenswaardige proportie. Dat lieten wij graag aan de studenten over. En zo ontstond een zeer bijzondere situatie. Het bleef maar penalties regenen. Komisch was wel dat dat eigenlijk uitsluitend aan de bevroren kant van het veld was en laten wij nou net de pech hebben dat dat onze kant was. Euforie in Studentenland want deze welkome aanvulling op de anders zo karige studiebeurs bezorgde de heren een iets minder koude Kerst bij Moeders thuis. Hartverwarmende taferelen en de emoties liepen ook hoog op bij de Combinanten. De hartslag ging omhoog en niemand had het nog koud. Af en toe ontstond er zelfs een heuze ruilbeurs waarin penalties van team naar team gingen. In deze totale anarchie van angstig sprokkelende studenten en emotionele Combiananten was het de ref die alles in goede banen leidde, gelukkig maar. Als ware hij een verkeersagent die een druk kruispunt zonder stoplichten tot een oase van rust maakte met louter handgebaren en een fluit. Een vak apart. De orde werd snel hersteld en vlak voor de studenten het stempel ‘fysiek onschendbaar’ aangemeten kregen was de wedstrijd alweer voorbij. Dat was ook het moment dat de hemel weer dichttrok en alles weer normaal werd. Eindstand was 24-0 in het voordeel van de studenten en daar zullen ze ongetwijfeld heel gelukkig mee zijn. Aangezien de heren geacht worden een meer dan gemiddelde intelligentie te hebben, zullen ook zij zich realiseren dat dit toch redelijk bijzonder was. Ondertussen bleek dat er 30 dames het veld opkwamen. Bij het zien van zoveel vrouwelijk schoon werd besloten de kleedkamers op te zoeken in een (naieve) poging de veren te poetsen en indruk te maken. Veel belangrijker.

    Prettige Kerst allemaal ! Pas op 18 januari mogen we de wei weer in. Maar vergeet Oud tegen Jong niet op zaterdag 3 januari 2015.

    Niels