• Ontketende Glorianen leggen Te Werve aan de ketting : 34-24

    [zondag 7 december 2014]

    Stelt u zich voor, een koude, natte december zondagochtend in de natte uiterwaarden van het zompige Gouda. Geen blad meer aan de boom, de ooievaars van Haastrecht zijn vertrokken naar warmere oorden. Een gure, winderige vlakte aan de Uiterwaardseweg. In de verte een eenzame fietser, Thijs, die tegen de wind in probeert de dijk af te komen. Na verloop van tijd komt er voorzichtig rook uit de schoorsteen van het aldaar gelegen etablissement schuilgaand onder de naam ‘Rugger’s Inn’. Binnen pruttelt de koffiepot en gestaag vullen warme dampen het clubhuis. Langzaam wordt het lekker warm en komen er zowaar meer eenzame figuren tegen weer in wind het clubhuis binnengelopen. De condens komt langzaam op de ramen. Twee man wordt drie man, wordt vier, wordt vijf. Dan ineens een groepje. De klamme jassen worden opgehangen en het gerucht gaat dat er nog meer komen. Dat alleen deed de temperatuur nog verder stijgen, vol verwachting. Na verloop van tijd staan er maar liefst 11 Gouweneuzen klaar om de Gouds-Haagse combinatie te bevolken. Een absoluut record! De koffie vloeit rijkelijk en er wordt opgewonden gesproken alsof hier iets bijzonder gaande is. Naast Thijs staan daar bekende combinanten als Tim, Michiel vd B, Michiel S, Dennis B, Gert-Jaap, Wouter en ondergetekende te smoezen aan de bar. Maar uit de krochten van de Gouda moerassen stonden daar ineens drie echte Glorianen, met tas. Johan B, Barend O en Rene van K mengden zich, enigszins nerveus en met schichtige blikken tussen de altijd imposant ogende Combinanten. Aangevuld met 7 Hageneuzen stonden daar ineens 18 heren in een groen-blauw shirt een imposante warming-up te vertolken voor opvallend veel supporters. Alsof tegenstander Te Werve het wist. Schoorvoetend slopen de anders zo stoere expats met stoere exotische namen als Tonisi, Jeffrey, Melvin en Chico de kleedkamer uit. Trillend als twijgjes in een slap herfstwindje deden de heren plichtmatig hun rek- en strekoefeningen, af en toe angstig kijkend naar het woest stomende pak van Gouds-Haagse combinanten aan de Gouda zijde. Ref Rolf floot voor het beginsignaal en als een op hol geslagen horde wildebeesten en onder luid strijdgejoel stormde het Goud-Haagse pack voorwaarts, op zoek naar angstige tegenstanders en buit. In niets minder dan totale verwarring, complete wanorde en blinde paniek trapte de gasten de bal pardoes terug naar waar hij vandaan kwam. En daar was uiteraard niemand meer aanwezig. Een voor de horde uit vluchtende Te Werfiaan liep min of meer toevallig tegen de bal, kon het kleinood niet meer weggeven en verschool zich in het hoge gras achter de Goudse palen. 0-7. Op dat moment al, zo’n 20 seconden in de wedstrijd, al volledig tegen de verhouding in. Binnen een kwartier was de orde al weer hersteld en stond het, na enkele goede rucks, 12-7. Vlak voor tijd mochten de driekwarters ook nog 2x scoren waardoor de ruststand 24-7.

    In de rust werden de Glorianen ingezet als geheime wapen. En niet zonder succes! Barend deed het goed tegen de gevreesde Pacific Islander. Bang om niet keer op keer meedogenloos achteruit gekegeld te worden ontsprong de opvallendste speler van Te Werve letterlijk en figuurlijk de grijpgrage kladden van Barend. Door met ziel en zaligheid onder de bal te gaan liggen met een voltallig pack en eerdergenoemde eilandbewoner boven je getuigd van absolute heldenstaat. Rene moest nog even wennen aan de sport en gooide, begrijpelijk, verschillende sporten door elkaar. Valt ook niet mee om onder zoveel druk te presteren in de selectie van de creme-de-la-creme van het Randstedelijke rugby. De pijlsnelle aanvaller scoorde zowaar in zijn echte debuutwedstrijd en kon met moeite de zoombah afwentelen. Daarnaast nog een try-saving spurt door met een zelden vertoonde voetbal-sliding de bal buiten de lijnen te werken. Opmerkelijk was ook de ijshockey achtige duw langs de zijlijn. Johan trok de volledige verdediging van Te Werve uit elkaar door grote gaten te trekken op de wing. Niet wetend wat te doen met zulke lege vlakten, koos te Werve continu voor een aanval over de andere zijde. Tactisch zeer sterk. Eindstand: 34-24. Na de hele dikke nederlaag ergens in september had niemand dit verwacht. Sportief bleven enkele Te Werfianen nog redelijk lang hangen, zich warmend aan de sterke verhalen van de Combinanten en de kachel. Kortom, wederom een bijzonder geslaagde veldslag in de kelder van ’s Neerlands rugby. Volgende week naar Thor. Ook daar waren de Combinanten volslagen kansloos aan het begin van dit seizoen.

    Niels