• RFC Gouda krijgt het lek niet boven tegen RFC Oysters: 7-82

    [30 november 2014]
    Al minstens 5 dagen voor de wedstrijd werden uit alle hoeken en gaten spelers opgetrommeld en in (bijna) paniek werd zelfs de wedstrijd van het tweede opgeschoven om met een lading gretige honden af te reizen naar Brabant. Die lading bleek uiteindelijk te bestaan uit precies 15, een bont gezelschap van de vaste kern van het eerste, een handje vol geblesseerden en een handje vol Glorianen of spelers van het tweede. Kortom: een hopeloze missie. Nou ja, dan de doelstelling maar bijschaven en zodoende werd het game-plan vastgesteld: Minstens 1 x scoren en onder de 100 houden. En dat bleek nog best een opgave….

    Fluitje ging, zij scoorden een keer of 3 en stonden binnen 20 minuten met 19-0 voor. Komisch dat een paar jonge Oisterwijkers zelfs dan nogal gefrustreerd waren en wat losse handjes hadden. Met een beetje pech (voor hem) was hij met rood vertrokken. Zijn linesman redde hem door knetterhard te beweren dat hij niets gezien had. Anyhow, de ruststand was iets van 40-0. Memorable was de serie rucks met de neus op hun try-lijn waar de Brabanders alle zeilen bij moesten zetten en tot 4, 5 maal toe een overtreding begingen. In de derde helft gaf de ref ruiterlijk toe dat hij – achteraf gezien – een penalty try had moeten geven. Ach, we hadden toen gewoon zelf moeten scoren.

    Voor aanvang van de tweede helft nog maar eens drie hoeraatjes (alsof het 0-0 was) en na een try of 2 was het dan tijd om het moeilijkste deel van het game-plan te realiseren: scoren. Na de zoveelste goede peer in de hoek van Roland B (alle 13 kick-offs overigens van wereldklasse) hadden we ineens een line-out op ongeveer 10 meter van de Brabantse try-lijn. Richard stak zijn lange tengels in de lucht, verstopte de bal ergens in het pack en met een maul van wereldklasse was het binnen 5 seconden gebeurd. Yorrick was de gelukkige. Conversie ging er doorheen en zodoende 54-7. Na het uitvallen van Bram was het helemaal gedaan met elke vorm van tegenstand en met wat langzaam oplopen, veel stuiteren en – als we een keer de bal hadden – alles in de voorwaartsen, sleepten we ons naar het eindsignaal. Grapje van de ref was het aankondigen van de winnende try in de 79e minuut. Die kwam niet meer dus bleef het scorebord steken op 82-7.

    Derde helft was uiteraard wel helemaal voor RFC Gouda. Na het Clublied, Aan de oevers van de Rotte, bier pikken van andere tafels en net een paar kannetjes meer dan de bedoeling trok de karavaan om 19.30u weer naar het Noorden. Geslaagde dag. Er werd weer hard gelachen dus – wat mij beftreft – is de vervelende nasmaak van de zeperd tegen de studenten van vorige week dus wel weer weggespoeld. Volgende week laatste thuiswedstrijd van 2014, voor zowel 1e als 2e team.

    Niels