• Goudse rugbyers absoluut kansloos tegen RC Utrecht: 0-91

    Dat de uitwedstrijd in en tegen Utrecht, de nummer 2 van de competitie, een hele zware zou worden, dat wisten de Goudse rugbyers wel, maar dat het zo eenzijdig zou worden, dat hadden zelfs de Domstedelingen niet verwacht. In de heenwedstrijd in Gouda (17-34) was het tot vlak voor het einde nog echt spannend, maar wat de gastheren niet wisten was dat dit eigenlijk een heel ander team was. Helaas lijkt dat een beetje het motto van dit seizoen te worden: ”De ene week wel, de andere niet”. Verklaart wel de plek in de middenmoot.

    Maar goed, ondanks de vele afwezigen vanwege de jeugdtrips en het fenomeen ‘schaafwondje’ kreeg RFC Gouda toch 16 man zo gek naar Utrecht af te reizen. Utrecht is ook geen Middelburg, dat scheelt. Ditmaal stonden er 3 echte Glorianen (Dennis S, Dennis B en ondergetekende) de kleuren van RFC Gouda – letterlijk en figuurlijk- te verdedigen en dat is uiteraard hartverwarmend maar, met alle respect (ook/zelfs voor mezelf) dat is niet helemaal bovenkant-derde-klasse. En dat bleek: Binnen een kwartier was het compleet over bij RFC Gouda en stond het al 26-0 voor de thuisploeg. In dat eerste deel nog heel even geprobeerd de ref de schuld van alles te geven maar na een knipoog en een grijns wist die man snel dat de nestors van RFC Gouda stiekem wel beter wisten. Wederom moest Plan B (er was overigens geen Plan A) in werking: Onder de 100 houden en 1x scoren door de zogeheten TUSCO techniek: “Tijd rekken, Uitleg vragen, Scrummen, Cliches brullen en vooral Omhoog met dat hoofd”. Ondanks dat RC Utrecht langzaam maar zeker steeds verder uitliep werkte dat plan eigenlijk best aardig. Sterker nog, in de minstens zo belangrijke derde helft (met 3-0 volledig in de pocket van de Gouweneuzen) werd de strijdlust van Gouda zowaar tot tweemaal toe aangehaald door de gastheren. Makkelijk praten natuurlijk als je met 91-0 wint, als het 20-20 was geworden waren ze vast niet zo complimenteus, maar het ontdekken van poistieve dingen is op zo’n dag bijna een art. RC Utrecht vond het eigenlijk ook wel prima, er werd wat lakoniek met de conversies omgegegaan (maargoed ook, ander was Plan B echt mislukt) maar een potje ‘gallery play’ waren een aantal Gouwenaren niet van gediend, dus dat werd nog heel even een mespuntje onvriendelijk, dus daar hielden de gastheren ook maar mee op. Zo hoort het. Overigens waren er wel degelijk meer hoogtepuntjes te spotten aan de Rijnvliet: Een scrum die het ondanks de vele omzettingen en kreten als “Hooker ? Ik ??” best aardig deed. Line outs werden geregeld gewoon gewonnen en er werd gewoon hard gewerkt ! Bij elke aftrap rende er wel iemand op, behalve dan bij de enkele Spaanse Varianten die niemand begreep, maar gelukkig duurde het nooit lang voordat we weer een kick-off konden oefenen. En wie heeft ze gezien? Twee prachtige ganzen op weg naar het Noorden! Zelfs daar hadden we ook nog tijd voor.

    Al met al: RFC Gouda wordt 7e in de poule, geen vuiltje aan de lucht. Paar goeie potten gespeeld (Utrecht, USRS, Tovaal en Rotterdam thuis), ook een paar slechte (Sanctus en Delft uit) en paar zure wedstrijden (Rotterdam en Breda uit). Nog een toetje op de Universiteit over 2 weken en dan mag (na 9 juni) alles weer een keer gewassen en in het vet gezet worden.

    Talent Mick had tijdens de wedstrijd ergens een steentje in z’n slipper gekregen dus die mocht even met Pleegzuster Amy mee, naar eigen zeggen naar de HAP en dat geloven we dan maar. Kapitein Rob zat na de wedstrijd in een wak zo diep als de Marianentrog… daar wil je niet al te lang zitten, dus aan ons allen om hem daar weer vlug uit te trekken ! Een schone taak heren… 12 mei dus.

    Niels