• RFC Gouda veel sterker dan Utrechtse Studenten: 47-0

    Een thuiswedstrijd van RFC Gouda tegen oud-studenten, da’s altijd een clash van min of min identieke spelwijzes en vaak spannend. De oud-studenten, of ze nou uit Rotterdam, 020 of Utrecht komen, gooien alle ooit aangeleerde trucjes in de strijd en compenseren hun gebrek aan conditie met wel-getimede vragen aan referees en aanverwante vertragingstechnieken.

    RFC Gouda, het laatste decennium al redelijk recht-toe-recht-aan spelend en ook niet uitblinkend in ijzersterke conditie, had het daar traditioneel moeilijk mee. Voor de neutrale toeschouwers altijd bijzonder vermakelijk want qua bijhand zijn en flauwe grappen langs de lijnen waren (en blijven) dit natuurlijk schouwburg waardige taferelen.
    Op die flauwe grappen na was het afgelopen zondag wel een beetje anders. RFC Gouda, bezig aan een opzienbare verjonging speelde een versnelling te hoog voor de Domstedelingen die, genoodzaakt waren een aantal jonge Honden mee te nemen om unberhaupt met een volledig team te komen aankachelen. Binnen een half uur was het al 17-0 via Auke, Max Boof en Roy. De Gouweneuzen balden er vlijtig op los en wisten vaak de (sterke) centers maar zelden de wingers te vinden waardoor de schade voor de studenten tot dan toe redelijk beperkt bleef.

    Na rust werd het echter steeds nijpender voor onze vrienden. Via Maggie en 2x Eric werd het gat 32 punten, wedstrijd gespeeld. Mede door het system der ansichtkaarten werd er in beide kampen driftig gewisseld en geschoven en dat maakte het spel er in beide formaties niet veel rustiger op. Veel ballen warden naar voren gegooid (in een veel te gretige driekwartlijn) en de studenten werden steeds langzamer in het formeren van scrums, line-outs etc. Waarom zouden ze ook? Om de lachers op zijn hand te krijgen besloot Roy een clowneske vertoning te beginnen door de bal via zijn nek, achterwerk een hakje toch onder controle te krijgen. Als dit op volle snelheid was, zou het werelds zijn. Jammer dat hij stilstond en gewoon een vrije trap wilde nemen. Ook de moeite waard was de terugkomst van Bart S. Onder toeziend oog van echtgenote werd er eerste heel stoer een stevige tackle gemaakt die op het randje van ‘laat’ was maar vervolgens enkele minute later – ter compensatie – werd de bal nogal nichterig uitgetrapt door dezelfde meneer. Quinten, Jesper T en Marco scoorden ook nog, zodoende 47-0.

    Twee zoombahs, waarvan een onder toeziend oog van vader & moeder, tonen aan dat de selecties toch echt jonger wordt, want jarige Hans vd P (eigenlijk nog basis-plak waardig) had zijn ouders niet meegenomen. En ook wel komisch: Vorige week werd voor het eerst in anderhalf jaar een uitwedstrijd gewonnen. Het was meer dan 2 jaar(!) geleden dat RFC Gouda de nul hield (11 sept 2016, RC Delft, 38-0).

    Volgende week een heel ander koekje. Het ijzersterke, gedegradeerde maar berefitte Thor. Laten we hopen dat een hoop van die blagen op herfstvakantie zijn met Papa en Mama.

    Niels